Ons telefoon nummer: 015-3612041

Blog

Voetbalclubs en instroom van Marokkaanse spelertjes.

Voetbal is populair bij veel jongetjes en jongens, ook bij Marokkaanse.
En hoe goed is het dat zij een voetbalclub opzoeken waar ze goed getraind kunnen worden!

Nu is Nederland vrij uitzonderlijk in de wereld wat betreft de opzet van zijn clubs, namelijk gebouwd op de inzet van vrijwilligers en in dit geval veelal de ouders.
Dat is een totaal onbekend fenomeen in heel veel andere landen. Men heeft daar dus ook geen ‘hersenstructuurtje’ voor aangemaakt.
Wie daar een beroep op doet, doet een beroep op ‘niets’, een zwart gat.
Alles buitenshuis, is de verantwoordelijkheid van degenen die het daar voor het zeggen hebben: school, clubs, winkels, wat dan ook.
Daar bemoeit het thuisfront zich niet mee.

Ik heb een collega, Mahnaz Taheri (www.simorgh.nl) die zich speciaal inzet voor de betrokkenheid van allochtone ouders bij de voetbalclubs van hun kinderen.
Want daar hebben de clubs namelijk geen kaas van gegeten!
Mahnaz geeft kennis over andere culturen aan de bestuurders en medewerkers van de voetbalclubs.
Vervolgens gaat ze langs bij alle ouders van de allochtone voetballertjes. Zij maakt kennis en vertelt rustig over de gang van zaken en wat er van de ouders (en het kind) verwacht wordt.
Op die persoonlijke manier komt de boodschap heel goed over en de meeste ouders blijken heel graag mee te doen! En zij doen dat vervolgens ook!!

Nederlanders zijn doorgaans gericht op de taak. Veel andere culturen richten zich echter op de persoon en via de persoon bereiken zij vanzelf de taak wel.
Dat is de manier om met allochtone ouders je doel bereiken!
Arbeidsintensief? Jazeker! Maar is dat gericht zijn op de relatie niet juist wat Nederlanders kunnen leren van andere culturen? En het is ook nog eens hartstikke leuk!

Yvonne
Odat interculturele communicatie

Karin Bloemen en het Orkest van het Oosten in Maestro.

Karin bloemen had tot aan de kwart-finale heel goede cijfers gehaald, ze dirigeerde fantastisch.
Hoe kan het dan gebeuren dat zij door 71% van het orkest werd weggestemd?

Mijn idee daarover is dat de oorzaak in cultuurverschil moet liggen.
Het was namelijk het Orkest van het Oosten!
En het oosten van Nederland heeft een veel Nederlandsere cultuur dan dan de Hollander die Karin is (Schagen).
‘Doe maar normaal’ en niet al te extravagant (kleding) en grappig willen doen is in het oosten nog veel meer de mentaliteit.
‘Als jullie dit op de uitvoering ook zo geweldig doen, dan krijgen jullie € 25,- euro de man, of een stuk appeltaart, wat je wilt’, is iets wat ik zelf als west-Nederlandse ontzettend humoristisch vind en ik weet en voel dat het alleen maar leuk bedoeld is. Maar de kans is groot dat oost-Nederlanders daar verstandelijk wel van uit gaan, maar het voelt ‘onbewust’ toch niet helemaal goed.
Dat onderhuidse gevoel van onbehaaglijkheid duidt vaak op een cultureel misverstand.
En dat kostte Karin haar welverdiende finaleplaats!

Yvonne
Odat interculturele communicatie

PS. Onnodig te zeggen dat het gedrag van Daan Boom, haar opponent in de kwart-finale, oer-Nederlands was: bescheiden en hij riep feminiene gevoelens op, wat immers helemaal aansluit bij onze nationale cultuur. – zie de e-learning op deze site.