Er zijn duizenden culturen, maar slechts zes cultuurverschillen!
Ons telefoon nummer: 06 100 40 800

Blog

https://www.saskiamaarse.nl/hoe-nederlanders-omgaan-met-de-coronamaatregelen-en-welke-3-culturele-eigenschappen-daar-invloed-op-uitoefenen/https://app.inboxify.nl/view-online/43736B7A30726856342F6F3D/576942324B7277664171343D/6A537A32512B53392F3249722F5968767974486667773D3D

Cultuurverschillen en hoe landen omgaan met onzekere situaties zoals het coronovirus

Geschreven door Saskia Maarse |  26 maart 2020

De mate waarin we ons als mens bedreigd voelen door onzekere situaties – zoals het coronavirus – is deels cultureel bepaald. Hoe gaan mensen om met een leven dat onvoorspelbaar is: proberen ze zoveel mogelijk onzekerheden te vermijden, of accepteren ze dat het leven gaat zoals het gaat?

Geert Hofstede onderzocht jarenlang het fenomeen onzekerheid. We kunnen onderscheid maken tussen twee culturen: onzekerheidsvermijdende culturen en onzekerheidsaccepterende culturen.

De kenmerken van onzekerheidsvermijdende landen zoals bijvoorbeeld Portugal, België en (in mindere mate) Duitsland zijn:

  • Er is een algemene emotionele behoefte aan voorspelbaarheid en wetten en regels. Die regelgeving en de handhaving daarvan wordt als bron van zekerheid en vertrouwen gezien, zelfs als die regels onzinnig en contraproductief zijn.
  • In deze landen zien we vaak dat mensen hun emoties tonen of hun stem verheffen. De stress die onzekerheid meebrengt, vindt op die manier een uitweg. Bovendien weet iedereen daardoor precies van elkaar hoe iemand zich voelt.
  • Deze landen zijn eerder geneigd om strengere maatregelen te nemen zodat zij onzekerheid kunnen vermijden.

De kenmerken van onzekerheidsaccepterende landen zoals Zweden, Canada, Groot Brittannië en (in iets mindere mate) Nederland zijn:

  • In deze landen vinden mensen dat er alleen regels moeten worden vastgesteld als die strikt noodzakelijk zijn. Er wordt veel waarde gehecht aan een bepaalde vrijheid.
  • Deze culturen koesteren een sterk geloof in gezond verstand.
  • Mensen uiten hun emoties vaak niet. De stiff upperlip van de Engelsen is een bekende. En in Spanje zeggen ze, als iemand pretendeert dat er niets aan de hand is: “Doe niet alsof je Zweed bent.”
  • Deze landen accepteren een bepaalde mate van onzekerheid en durven meer risico te nemen.

Net als bij de verschillen in hiërarchie vormen ook bij onzekerheidsvermijding de landen met een Romaanse taal een groep. Ieder land kent uiteraard zijn eigen rijke en langdurige geschiedenis. Toch valt op dat de landen die beïnvloed zijn geweest door het Romeinse Rijk allemaal hoog scoren, als het gaat om onzekerheid vermijden. Het Romeinse Rijk had een uniek systeem van wetten en regels ontwikkeld dat van toepassing was op iedere burger; dat bood mensen houvast.

Kortom … Ondanks de globalisering en de huidige moderne technische middelen, zijn cultuurverschillen vaak diep geworteld in het verleden en zorgen ervoor dat bepaalde waardes nog generaties lang (onbewust) worden meegenomen.

Zijn er grenzen aan humor?

Iedere cultuur heeft een eigen gevoel voor humor, met eigen grappen en gevoeligheden. Grappen die mensen in het ene land doen schateren van het lachen, kunnen in een andere omgeving tot pijnlijke stiltes leiden. Bij cultuurverschillen in humor gaat het er vooral om wat wel en niet door de beugel kan. Zo kan humor volledig stuklopen op andere percepties over hiërarchie. Twee medewerkers die samen lachen om hun baas: dat kan in de meeste culturen nog wel – mits die baas er niet bij is. Als die baas echter de leider van een land is, of de koning of de koningin, dan is het in veel gevallen oppassen geblazen. Toch hebben alle culturen iets belangrijks gemeen als het om humor gaat.

In Nederland – waar hiërarchie en status minder belangrijk zijn – worden veel grapjes gemaakt over het koningshuis. In hiërarchisch ingestelde culturen daarentegen, zoals veel Aziatische of Zuid-Amerikaanse landen, is dat ondenkbaar. Zowel kritiek op als grapjes over iemand met autoriteit moeten daar zoveel mogelijk worden vermeden of worden zelfs aan banden gelegd. Zoiets kan immers al snel leiden tot gezichtsverlies en schaamte.

If it ain’t Dutch, it ain’t much
Over het algemeen steken we in Nederland gemakkelijk de draak met anderen en onszelf. Er is meer waardering voor zelfkritiek dan voor complimenten – want ‘doe maar gewoon’! Bovendien zijn Nederlanders vaak overtuigd van hun eigen grote gelijk – althans, zo komt het over op andere landen: “If it ain’t Dutch, it ain’t much!”

Veel culturen ervaren zelfkritiek en grapjes over anderen als gebrek aan (zelf)respect. Bovendien raken mensen in culturen waar respect voor autoriteit belangrijk is – zoals bijvoorbeeld Japan – in de war van zelfspot. Ze herkennen de hiërarchische lagen niet meer, zodra iemand zichzelf naar beneden haalt met een grap.

Duitsers hebben geen humor
“Ook in Duitsland zijn mensen gesteld op hiërarchie,” zegt John Mazeland, directeur van de Business Alliance Nederland Duitsland. “Grappen maak je daar in het theater, waar mensen speciaal komen om te lachen, en niet bij een serieuze aangelegenheden zoals zakelijke presentaties of officiële plechtigheden. Omdat Nederlanders gemakkelijker schakelen tussen grappen en serieuze zaken, denken ze vaak dat Duitsers geen gevoel voor humor hebben. Dat hebben ze wel, alleen op een andere manier dan wij.”

De grenzen van humor
Er bestaat geen universeel gevoel voor humor. Grappen vinden altijd in een omgeving plaats en hebben dan mensen nodig die de context herkennen en begrijpen. Door de globaliserende wereld en de huidige moderne communicatiemiddelen kunnen grappen steeds makkelijker en sneller in verschillende streken of landen terechtkomen. Als de oorspronkelijke context ontbreekt, kan een grap door de betreffende ontvangers volledig anders of zelfs verkeerd worden geïnterpreteerd.

Universele behoefte aan humor
Er bestaat geen universeel gevoel voor humor, maar wel een universele behoefte aan humor. Humor dient wereldwijd als buffer tegen stress. Lachen is voor alle culturen een uitlaatklep voor emoties en een ideale manier om stoom af te blazen. Het helpt ons dingen op een afstand te plaatsen en heftige situaties – zoals de coronacrisis – makkelijker te begrijpen en te accepteren.

Een ding blijft overeind
We kunnen er niet omheen: de wereld wankelt. Hoewel ieder land verschillende fases van deze crisis doorloopt, lijkt een ding overeind te blijven en ons erdoorheen te slepen: humor!

Deze blog is geschreven door Saskia Maarsen, die het naar mijn idee altijd heel goed kan vertellen! 🙂

Voetbalclubs en instroom van Marokkaanse spelertjes.

Voetbal is populair bij veel jongetjes en jongens, ook bij Marokkaanse.
En hoe goed is het dat zij een voetbalclub opzoeken waar ze goed getraind kunnen worden!

Nu is Nederland vrij uitzonderlijk in de wereld wat betreft de opzet van zijn clubs, namelijk gebouwd op de inzet van vrijwilligers en in dit geval veelal de ouders.
Dat is een totaal onbekend fenomeen in heel veel andere landen. Men heeft daar dus ook geen ‘hersenstructuurtje’ voor aangemaakt.
Wie daar een beroep op doet, doet een beroep op ‘niets’, een zwart gat.
Alles buitenshuis, is de verantwoordelijkheid van degenen die het daar voor het zeggen hebben: school, clubs, winkels, wat dan ook.
Daar bemoeit het thuisfront zich niet mee.

Ik heb een collega, Mahnaz Taheri (www.simorgh.nl) die zich speciaal inzet voor de betrokkenheid van allochtone ouders bij de voetbalclubs van hun kinderen.
Want daar hebben de clubs namelijk geen kaas van gegeten!
Mahnaz geeft kennis over andere culturen aan de bestuurders en medewerkers van de voetbalclubs.
Vervolgens gaat ze langs bij alle ouders van de allochtone voetballertjes. Zij maakt kennis en vertelt rustig over de gang van zaken en wat er van de ouders (en het kind) verwacht wordt.
Op die persoonlijke manier komt de boodschap heel goed over en de meeste ouders blijken heel graag mee te doen! En zij doen dat vervolgens ook!!

Nederlanders zijn doorgaans gericht op de taak. Veel andere culturen richten zich echter op de persoon en via de persoon bereiken zij vanzelf de taak wel.
Dat is de manier om met allochtone ouders je doel bereiken!
Arbeidsintensief? Jazeker! Maar is dat gericht zijn op de relatie niet juist wat Nederlanders kunnen leren van andere culturen? En het is ook nog eens hartstikke leuk!

Yvonne
Odat interculturele communicatie

Karin Bloemen en het Orkest van het Oosten in Maestro.

Karin bloemen had tot aan de kwart-finale heel goede cijfers gehaald, ze dirigeerde fantastisch.
Hoe kan het dan gebeuren dat zij door 71% van het orkest werd weggestemd?

Mijn idee daarover is dat de oorzaak in cultuurverschil moet liggen.
Het was namelijk het Orkest van het Oosten!
En het oosten van Nederland heeft een veel Nederlandsere cultuur dan dan de Hollander die Karin is (Schagen).
‘Doe maar normaal’ en niet al te extravagant (kleding) en grappig willen doen is in het oosten nog veel meer de mentaliteit.
‘Als jullie dit op de uitvoering ook zo geweldig doen, dan krijgen jullie € 25,- euro de man, of een stuk appeltaart, wat je wilt’, is iets wat ik zelf als west-Nederlandse ontzettend humoristisch vind en ik weet en voel dat het alleen maar leuk bedoeld is. Maar de kans is groot dat oost-Nederlanders daar verstandelijk wel van uit gaan, maar het voelt ‘onbewust’ toch niet helemaal goed.
Dat onderhuidse gevoel van onbehaaglijkheid duidt vaak op een cultureel misverstand.
En dat kostte Karin haar welverdiende finaleplaats!

Yvonne
Odat interculturele communicatie

PS. Onnodig te zeggen dat het gedrag van Daan Boom, haar opponent in de kwart-finale, oer-Nederlands was: bescheiden en hij riep feminiene gevoelens op, wat immers helemaal aansluit bij onze nationale cultuur. – zie de e-learning op deze site.